Cynische Sammy
Het voorstel om zware drugsverslaafden gedwongen te interneren is niet onderbouwd.
Sammy Mahdi, de voorzitter van CD&V, heeft een wetsvoorstel gelanceerd om burgemeesters meer bevoegdheden te geven bij het bestrijden van overlast door zware drugsverslaafden. Het plan stoelt op een oude wet rond landloperij en voorziet in bestuurlijke aanhouding en gedwongen opname in een “aangepaste zorginstelling”.
Hoewel het voorstel spreekt van ‘aangepaste’ instellingen, gaat het in de praktijk vaak om gevallen met psychotische kenmerken of verslavingsproblematiek die overlapt met psychiatrische zorg. Psychose komt steeds vaker voor omdat de drugskartels het THC gehalte van cannabis (dat is de verslavende component die zorgt voor de high/roes) steeds verder opdrijven. Hoe jonger ze kinderen aan de cannabis verslaafd kunnen krijgen, hoe groter de kans dat ze levenslang klant blijven. Het gevolg is een explosie van psychoses doordat de cannabis die vandaag op straat wordt aangeboden 10x sterker is dan wat er pakweg 15 jaar geleden circuleerde. Cannabis is vandaag een harddrug. ‘Psychose’ is een beleefde manier om uit te drukken dat die doodzieke drugsverslaafden geleidelijk aan knettergek worden.
Specialisten waarschuwen daarnaast voor het mengen van allerhande bekende drugs als cannabis, cocaine met het uitermate verslavende en vaak dodelijke fentanyl dat zelfs in heel kleine doses fataal kan zijn. Nu de kartels onder druk komen te staan door de succesvolle ‘war on drugs’ van Donald Trump lijkt het erop dat die kartels hun spul massaal op de Europese markt gaan dumpen. Open grenzen en het feit dat ons continent overspoeld wordt met illegalen garanderen een vlotte en goedkope distributie van hun dodelijke waar. Open grenzen zijn het streefdoel van progressieven en een droom gewelddadige drugskartels op zoek naar nieuwe markten.
Mahdi wil die doodzieke drugsverslaafden helemaal niet helpen, hij wil ze gewoon uit het zicht parkeren. Dat is cynische symptoombestrijding. Gedwongen opnames zouden neerkomen op gedwongen psychiatrische interventies, al dan niet in gespecialiseerde afdelingen voor verslaving of forensische zorg. Enkel is daar geen plaats voor. Qua capaciteit in Vlaanderen staat de psychiatrische sector al zwaar onder druk en kampt ze met overbevolking en lange wachtlijsten, wat gedwongen opnames extra bemoeilijkt.
In 2024 waren er reeds 5.223 gedwongen opnames (14,3 per dag), een sterke stijging t.o.v. eerdere jaren. Voor jongeren verdubbelde dit aantal sinds 2019. Meer dan 69.000 Vlaamse jongeren wachten op mentale hulp (soms >1 jaar). Algemene wachttijden in centra voor geestelijke gezondheidszorg (CGG): gemiddeld 50-100 dagen, maar langer voor intensieve zorg.
Kortom: de voorzitter van CD&V wou snel even scoren in de media met een voorstel waarvan iedereen weet dat het feitelijk onhaalbaar is. Iedereen, behalve de regimepers. De journalist van DeMorgen noteerde het voorstel kritiekloos zonder enige randbedenkingen.
Ten gronde heeft Mahdi geen enkele interesse om de oorzaak, namelijk de drugshandel zélf aan te pakken. Hij wil gewoon niet herinnerd worden aan het falen van het drugsbeleid van deze regering en alle voorgaande. In de top vijf oorzaken van drugsverslaving vinden we steevast: het uiteenvallen van het westerse kerngezin (scheiding / trauma / de epidemie vaderloosheid die vooral jonge mannen treft) en de vlotte beschikbaarheid van drugs aan elk station en aan elke schoolpoort. We kennen allemaal de ‘corner boys’, heel vaak van allochtone origine, die strategisch opgesteld staan op elke straathoek met een Gucci tasje om de schouder en die daar gewoon uren staan zonder dat ze ergens heen moeten. Die plaag aanpakken komt in de plannen van Mahdi nergens voor. En het westerse kerngezin als baken tegen verslaving heeft de CD&V al lang begraven. Ze lopen daar nu collectief achter de LBGTQIA-vlag. De gender sekte heeft de oorlog verklaard hebben aan normaliteit en framen het gezin steevast als haard van onderdrukking. Zo is Mahdi mee oorzaak in plaats van remedie.
Kort samengevat: het voorstel van Madhdi is niet onderbouwd, er is geen plaats, en de sector zit overvol – vooral voor gedwongen of acute gevallen zoals psychotische verslaafden. Extra opnames via Mahdi’s voorstel zouden de druk nog meer verhogen, tenzij er snel bijkomende capaciteit komt (wat al langer een pijnpunt is in de hervormingen). Als Mahdi te goeder trouw zou zijn zou hij van uitbreiding van het aanbod mentale hulp een topprioriteit maken, naast het sluiten van de grenzen en het actief uitwijzen van illegalen. Voor een daadkrachtig en coherent veiligheidsbeleid dat de daders viseert en de oorzaken aanpakt moeten we nog steeds uitsluitend bij het Vlaams Belang zijn.